John Berends, 17e commissaris van de Koning in Gelderland

8-2-2019 John Berends en Kees van Baak

Leden van Provinciale Staten (PS), Gedeputeerde Staten (GS), medewerkers van provincie Gelderland en zijn voorganger Clemens Cornielje haalden John Berends en zijn gezin met warm applaus binnen op 6 februari 2019. Het Arnhemse trompetterkorps met 4 paarden, 2 Gelderse en 2 Friezen, van stal Mansour begeleidden dit feestelijk onthaal. De installatie van de nieuwe commissaris van de Koning in Gelderland was in bijzijn van familie, vrienden, Provinciale Staten, Gelderse burgemeesters en andere genodigden.

Buurman en collega

John Berends had zelf aangegeven wie er een praatje hielden op zijn installatie. Als eerste sprak Theo Bovens, commissaris van de Koning in Limburg en plaatsvervangend voorzitter van de kring van Commissarissen. Hij sprak hem toe als buurman en als collega-commissaris. Gelderland en Limburg zijn aangrenzend. In het verleden behoorden bepaalde delen van Noord- en Midden-Limburg tot het hertogdom Gelre. Bijna had de huidige Limburg Opper-Gelre geheten als koning Willem I hier geen stokje voor had gestoken. Dan had je hier de commissaris van Opper-Gelderland voor je gehad! Ook benadrukte Bovens het belang van grensoverschrijdend samenwerken. ‘We delen een grote, belangrijke buur: Noordrijn-Westfalen.

Baas, voorzitter en rijksheer

Namens het college van GS, merkte Jan Markink op over het ambt van commissaris van de Koning in Gelderland: ‘Baas van ruim 2 miljoen Gelderlanders, voorzitter van PS én GS en ook nog de rijksheer vanuit Den Haag’. ‘Baas’ moest John Berends overigens niet al te letterlijk nemen, want niet iedereen is hier van hiërarchisch gezag altijd gediend. Hij attendeerde hem alvast ook op de eerste nieuwe uitdaging die er voor de nieuwe commissaris lag: Het WK vrouwenvoetbal in 2022. Markink: ‘We rekenen erop dat je je voortrekkersrol met verve vervult'. En passant merkte Markink ook op dat hij vond dat Berends het eigenlijk niet kon maken geen Gelders paard te hebben. Berends heeft Wiebe, een Fries, in de stal.

Meerwaarde provincie

Burgemeester Ahmed Marcouch prees de samenwerking in Gelderland. ‘We floreren door samenwerking van de wetenschappers, hogescholen en bedrijven. De provincie investeert in deze meerwaarde. Cornielje legde een stevige basis hiervoor. En ik vertrouw erop dat John Berends daar verder op bouwt.’ Hij gaf ook aan blij te zijn met de jarenlange bestuurlijke ervaring van de nieuwe commissaris.

Vertegenwoordiger, verbinder

Jan Franssen, Lid Raad van State, ging in op de veranderende rol en politieke identiteit van provincies. Hebben provincies nog voldoende tijd om de sturende, plannende en ordenende rol waar te maken? Hij meent dat de functie van commissaris van de Koning in de toekomst alleen maar ‘onmisbaarder en onontkoombaarder’ wordt dan ooit tevoren. Het accent zal verschuiven naar verbinden, vertegenwoordigen, promoten en sterker naar Den Haag toe signaleren wat er in de regio leeft. En waar nodig drang en druk leggen als rijksheer. En met oog ook voor de mensen.

Vooral vader

Drie van de vier kinderen van John Berends hielden een persoonlijk praatje. Simone, Ilse en Rutger benadrukten dat hij vooral hun vader is. Ze vertelden enkele anekdotes, zoals die keer dat hij ze mee had genomen naar een concert van Frans Bauer.

Mensenmens

Plaatsvervangend voorzitter Kees van Baak sprak hem kort toe namens Provinciale Staten. De nieuwe commissaris van de Koning moest vooral een mensenmens zijn. Tot slot overhandigde hij John Berends de voorzittershamer die daarna de aanwezigen toesprak voor het eerst in zijn nieuwe rol.

Gelderland!

De kersverse commissaris John Berends: ‘Niet eerder heb ik zo’n onthaal meegemaakt! Het was geweldig om zo binnengehaald te worden. Het voelt al als een warm bad, de manier waarop u mij en mijn gezin ontvangt. Berends eerde ook zijn voorganger, Clemens Cornielje met de woorden: ‘Je bent een overlever!’ Berends gaf aan erg veel zin te hebben om aan de slag te gaan. Gelderland is groot, veel, divers en verscheiden. Voor hem is Gelderland geen vraagteken, zoals de titel van de essay van Dolly Verhoeven, maar een uitroepteken!

Terug naar nieuwsoverzicht